Leestijd: 3 min. | Anna Kole-Vos
Is zending vandaag de dag eigenlijk nog wel nodig? Misschien vraag je het je wel eens af. In de wereld waarin we nu leven heeft nagenoeg iedereen toegang tot internet met daarop apologetische video’s, boodschappen van christelijke influencers en natuurlijk een online Bijbel. Maar toch zijn er nog steeds veel zendingsorganisaties en kerken die zendingswerkers eropuit sturen.
Als OMF Nederland geloven wij dat zendingswerk cruciaal is en blijft. Er zijn nog steeds honderden bevolkingsgroepen en miljoenen mensen die nog niet zijn bereikt met het evangelie. Maar hoe zorg je daarvoor, dat iedereen het goede nieuws te horen krijgt?
Evangelisatie, kerkstichting, leiderschapstraining aan kerkleiders in sloppenwijken: zendingswerker Iljo de Keijzer heeft het allemaal al gedaan. Ze is sinds 2005 met OMF Nederland en de GZB uitgezonden naar de Filipijnen. Nu focust ze zich op het geven van preektraining, in samenwerking met Langham Preaching. Ze rusten predikanten, voorgangers, zendingswerkers en ouderlingen toe, zodat zij preken kunnen maken die bijbelgetrouw zijn, relevant voor de luisteraars en goed gestructureerd. Het klinkt simpel, maar is noodzakelijk voor de groei van vaak nog jonge kerken in de Filipijnen.
Om te kunnen groeien naar een volwassen geloof en een zendende kerk, is goed geestelijk voedsel van cruciaal belang.
Op de ruim 7000 eilanden van de Filipijnen wonen meer dan honderd miljoen mensen. Zes tot tien procent van hen is christen en er zijn dan ook veel predikanten. Een groot deel van hen is echter niet goed toegerust, waardoor het niveau van de preken laag ligt. Daarnaast zijn de predikanten allemaal ook leerkracht, boer, visser of kantoormedewerker, en hebben ze weinig tijd om naast hun fulltimebaan een goede preek voor te bereiden. Bovendien houden Filipino’s veel van verhalen en het komt regelmatig voor dat een preek vol zit met anekdotes en grapjes, terwijl de relatie met de Bijbeltekst die ze uitgekozen hebben, ontbreekt. Voor mensen die op het platteland en in bergdorpjes wonen en laaggeletterd zijn, is de zondagse preek het enige geestelijke voedsel dat ze krijgen. En om te kunnen groeien naar een volwassen geloof en een zendende kerk, is goed geestelijk voedsel van cruciaal belang.
Toen Iljo in 2018 samen met partners een Langham Preaching branche opstartte op de Filipijnen, had ze niet kunnen bedenken dat het zo ongelooflijk hard zou groeien. Zo werken ze nu onder andere samen met een christelijke alliantie waar 700 kerken onder vallen. Hierdoor worden er op de vele eilanden enorm veel christenen bereikt met goede preken. Maar het werk van Langham gaat ook over grenzen heen. Filipino’s spreken goed Engels en tien procent van hen werkt in het buitenland. Veel mensen die de preektraining volgen, trekken de grens over om elders gemeentes te stichten op plekken waar mensen nog nooit van Jezus hebben gehoord.
Het werk van Langham gaat niet alleen over grenzen heen, maar ook over kerkmuren. Iljo geeft regelmatig trainingen aan mensen van wel tien tot vijftien verschillende denominaties tegelijk. De Filipino’s die eerst nog vooroordelen hebben over kerkelijke stromingen van anderen, komen er tijdens de bijbelstudie achter dat ze eigenlijk toch allemaal in essentie hetzelfde geloven.
“Ik zie laagopgeleide mensen aankomen die erg weinig vertrouwen hebben in hun capaciteiten, en dan in de training ontdekken dat ze zoveel meer kunnen doen dan ze dachten.”
Eén van de hoogtepunten van haar werk blijft voor Iljo toch wel het geven van de preektrainingen. “Het put me altijd wel uit, zo’n volle week, maar het brengt me ook zoveel leven. Je ziet de deelnemers groeien. Ik zie laagopgeleide mensen aankomen die erg weinig vertrouwen hebben in hun capaciteiten, en dan in de training ontdekken dat ze zoveel meer kunnen doen dan ze dachten. Het zelfvertrouwen dat aan het einde van hen afstraalt, is prachtig om te zien.”
Bovendien bereikt Iljo via Langham zelfs mensen die in afgelegen en moeilijk bereikbare gebieden wonen. Op haar eerste training voor prekers afkomstig uit bergdorpjes, kwamen negentig deelnemers af. De training vond plaats onder een gietijzeren dak, met een buitentemperatuur van veertig graden. (“Dat was wel even afzien,” lacht Iljo).
Eén van de uitdagingen waar Iljo mee te maken heeft is dat het soms lastig is om dit werk als vrouw te doen. Zo zijn er bijvoorbeeld plekken waar ze helemaal geen les kan geven, of ze gebruikt alleen preekvoorbeelden van mannelijke voorgangers. Op andere plaatsen zijn er echter veel vrouwen die door de training worden bemoedigd, als ze meer leren over God, de Bijbel en hermeneutiek.
Het werk van Iljo benadrukt en bevestigt het belang van zending vandaag de dag: nog niet bereikten worden bereikt, voorgangers kunnen beter voorzien in goed geestelijk voedsel en gemeentes groeien naar elkaar toe. Gods werk gaat door. Over verschillen, kerkmuren en grenzen heen.
