Hiromi vertelt: “Mijn normale bediening is gestopt, maar God blijft aan het werk”

Hiromi Soma werkt voor OMF UK. Ze is daar onderdeel van het Diaspora Returnee Ministry team. Hiromi komt uit Japan en is als internationaal student in het Verenigd Koninkrijk tot geloof gekomen. Toen zij terugkwam in Japan vond ze het lastig om zich aan te passen aan de Japanse kerkcultuur. Zij voelde zich geroepen om pasbekeerden in het buitenland voor te bereiden op het leven in Japan. In 2018 is Hiromi teruggegaan naar het Verenigd Koninkrijk om te werken met Japanse studenten.

“Het coronavirus verspreidt zich door de wereld. Een aantal weken geleden kwamen we nog op gepaste afstand samen in een kerkgebouw zonder handen te schudden; het was al niet meer de gebruikelijke gang van zaken. Echter, sinds 18 maart komen kerken niet meer fysiek samen en is de zondagsdienst alleen op het internet te volgen. Alle horecagelegenheden zijn gesloten. Alles is abrupt veranderd.

Ook ik heb alle samenkomsten en Bijbelstudies moeten stopzetten. Hoewel ik niemand persoonlijk heb ontmoet, heb ik wel via Skype, Messenger of via andere technische middelen contact gehad.

Jammer genoeg zie ik een toename in spanningen en mensen die zich grillig zijn gaan gedragen. Een groepje vrienden van mij werd verbaal en fysiek aangevallen op straat. Mensen zijn gaan hamsteren. Nooit eerder heb ik een rij voor de supermarkt zien staan om zes uur in de ochtend.

De meeste Japanse studenten en sommige Japanse families zijn teruggekeerd naar huis. Ik begon mij af te vragen hoe ik verder kon gaan met mijn bediening zonder Japanse mensen te ontmoeten. Mijn bediening werd een halt toegeroepen.

Een verhuizing naar het internet en leren om te ontvangen

Ik ben een LINE-groep gestart (vergelijkbaar met een Whatsapp-groep) met Japanse moeders die tot voor kort naar de bijeenkomsten en Bijbelstudies kwamen. Ik belde hen op een donderdagochtend om half elf. Zeven moeders kwamen in de groep. We deelden onze angsten en zorgen over het virus. Aan het eind van het gesprek konden we weer lachen, omdat we opgelucht waren te weten dat het goed ging met ons allemaal. We genoten van het gesprek en hebben ons flink vermaakt.

Ik was altijd druk bezig met het organiseren van de bijeenkomsten en Bijbelstudies. Zelden had ik tijd voor een echt gesprek in de twee jaar dat ik de activiteiten deed. Nu heb ik de gelegenheid om hen veel diepgaander één-op-één te spreken over de telefoon. Toen ik de LINE-groep afsloot met gebed, zag ik dat enkele van hen zichtbaar opgelucht waren door te luisteren naar mijn gebed.

Mijn normale bediening lijkt gestopt te zijn, maar ik zie dat God op een nieuwe wijze werkt in deze bizarre situatie, in de harten van de mensen.

Aan drie studenten vroeg ik of zij aan een online Bijbelstudie wilde deelnemen. Ik begon deze week met één student. Toen ik hem vroeg of hij de volgende week wilde verdergaan antwoordde hij met: “Eehmm…” Ik dacht dat hij niet happy was met de online studie. Maar hij zei dat hij het juist vaker dan één keer per week wilde doen. Aangezien alle afspraken afgezegd zijn, heb ik genoeg tijd om de studie driemaal per week te geven. Hij zei: “Ik wil Jezus beter leren kennen! Dankjewel, Hiromi dat je je tijd hiervoor geeft.”

Ik kwam hier om Gods liefde uit te delen, het goede nieuws van Jezus, aan Japanse mensen in het Verenigd Koninkrijk, wat ik ook gedaan heb. Maar ik leer nu om te ontvangen van God, aangezien ik niet meer persoonlijk mensen kan ontmoeten door het coronavirus.

Mijn normale bediening lijkt gestopt te zijn, maar ik zie dat God op een nieuwe wijze werkt in deze bizarre situatie, in de harten van de mensen.

Start typing and press Enter to search