Goede relaties

Buurman!
De oude buurvrouw van de taalschool komt in een stevig, niet Thais tempo het terrein van de taalschool opgelopen. ‘We hebben een vriend uit Duitsland en die heeft een zware buikpijn, wilt u even gaan kijken?’
Ondanks de drukte van de dag laat ik het werk liggen. Samen met haar en een andere buurvrouw ga ik mee naar het hotel waar deze man verblijft.
In mijn hoofd vormt zich al een stevig vooroordeel: buitenlandse man, alleen, naar Thailand… Eén plus één plus één…

Bij het hotel praten we wat en helpen deze letterlijke ‘buur’ door met hem mee te gaan naar het ziekenhuis.
Onderweg worden mijn vooroordelen omver gehaald: ‘Ik kom hier al 5 jaar om zaken te doen met deze familie.
Ze hebben een heel goede citroengrasboerderij en daar maken wij in Duitsland thee van.’
Stille schaamte. Terwijl we wachten op de dokter in het ziekenhuis vertellen de twee dames honderduit over hun bedrijfjes. De ene buurvrouw heeft een massagesalon waar mijn vrouw echt een keer moet komen (‘U helpt, het lidmaatschap is gratis…’). De andere buurvrouw heeft een noodle restaurantje: (‘U helpt, u komt morgen toch wel eten met uw vrouw en kinderen?’)
Eh… sorry, ik kwam alleen even mee naar het ziekenhuis om u te helpen.

De beste man was er niet al te slecht aan toe, maar heeft wel een dokter nodig wanneer hij terug in Duitsland is. ‘Hoe kan ik u bedanken, kan ik geld aan u geven?’
‘Doe maar niet’, is mijn antwoord. Ik moet eigenlijk uw ziekteverschijnselen bedanken, want door deze hele situatie hebben we weer een paar goede relaties opgebouwd.
En dat is waar het hier om draait. Goede relaties.

En mijn werk?
Dat stapelt zich op en daar ga ik morgen weer mee verder.

Geschreven door Ab Mol, die samen met zijn vrouw Clarine en hun kinderen in Thailand woont.

Start typing and press Enter to search