God voorziet in een woning

Peter & Kelly, Lucas, Emmet en Danai Passchier:
Het is ruim een half jaar geleden. In onze gebeden vroegen we om een huis. Intussen reed onze teamleider rond in Chiangrai. Hij was op zoek naar een huis, maar er werden nauwelijks huizen aangeboden. De moed zonk hem in de schoenen. Op een dag had hij het gevoel dat de Heer hem aanspoorde om een klein straatje in te rijden. Daar zag hij een huis met in de tuin een groot spandoek: ‘Te koop’. Zou dit het huis zijn waarnaar hij op zoek was. Hij belde het telefoonnummer op het spandoek en vroeg of het huis ook te huur was. Het antwoord was teleurstellend: ‘Nee, het huis is alleen te koop’. Toch was hij overtuigd van Gods leiding. De volgende dag belde hij weer en vroeg of het huis dan misschien voor een langere periode van een aantal jaren gehuurd kon worden. Het antwoord was opnieuw negatief: ‘Nee, het huis is niet te huur.’

De volgende dag kreeg onze teamleider een telefoontje vanuit Australië. De eigenares van het huis belde hem. Na een lang gesprek ging zij akkoord met de verhuur van het huis. Prijs God! Het is een bungalow met een tuin eromheen en voldoende slaapkamers voor ons. Er is zelfs ruimte om gasten te ontvangen. De eigenares en haar zaakwaarnemers bleken vriendelijk en behulpzaam. We hebben een goed contact met hen. En we kijken ernaar uit hoe God zijn plannen met ons op deze plaats gaat ontvouwen.

De buurt is helemaal Thais. Er wonen studenten en leraren van de scholen in de buurt en ook een aantal gezinnen met kinderen. Onze achterburen sturen hun kinderen naar een andere internationale school. We passen goed in deze wijk! De mensen zijn vriendelijk, maar achter de omheining allemaal druk met hun eigen leven. Als de ijscoman langskomt, hebben we de kans om een praatje te maken. Langzaamaan leren we de mensen wat beter kennen. We bidden om meer gelegenheden voor gesprek en contact.


Onze eerste aanblik van het nieuwe huis.

Start typing and press Enter to search