Door Anna Kole-Vos
Lees hier over een dag in het leven van Jesse, met o.a. een baby, het belang van relaties en voorbereide werken.
Een dag in het leven van Jesse is tegenwoordig een dag waarin hij soms een beetje wordt geleefd – maar dat is ook niet zo gek met een baby van twee maanden. Samen met zijn vrouw Katrien en hun twee andere kinderen zijn ze nog aan het zoeken naar een nieuwe routine voor hun drukke gezinsleven.
Naast vader en echtgenoot uithangen, houdt Jesse zich bezig met zijn taalstudie. Officieel gaat daar nog de helft van zijn tijd naartoe, nu ze net twee jaar op het zendingsveld zitten. Maar eigenlijk wil hij zich ook graag zoveel mogelijk richten op het kerkplanten, mensen leren kennen en relaties bouwen. Want als er iets cruciaal is om in Thailand dingen voor elkaar te krijgen, dan zijn dat relaties. Zo wil Jesse samen met een andere zendingswerker connecties opbouwen met scholen om ook met de kinderen het evangelie te delen.
Jesse en Katrien komen net terug na een paar maanden in Chiang Mai te hebben doorgebracht, vanwege de geboorte van de kleine Joshuah. Ondanks dat ze pas een jaar in het zuiden van Thailand wonen, zijn ze toch gemist. ‘Wanneer komen jullie weer terug?’ vroegen een paar Thaise vrienden. ‘We missen jullie!’ Jesse heeft zich wel afgevraagd of zulke opmerkingen cultureel gebonden zijn, maar toch maakt het hem blij. De Thai willen hen graag terugzien! Ze zijn goed bezig!
Toch is zendingswerk soms ook eenzaam. Het eerste jaar op het veld zat Jesse met zijn gezin in Lopburi voor fulltime taalstudie. Daar hadden ze best een groot netwerk opgebouwd, maar toen ze naar het zuiden van Thailand verhuisden, viel dat weer weg. Hij mist het wel eens, om casual met mensen af te spreken zonder dat er enige druk op zit, of dat er verwachtingen voor zijn.
In de paar maanden die ze in Chiang Mai zaten, heeft Jesse veel nagedacht. Hoe gaan ze het aanpakken als ze weer terug zijn? Het voelt soms als een belachelijk grote taak die voor hen ligt. Hoe bereik je mensen met het evangelie in een context die je nog niet zo goed kent in een taal die je nog niet helemaal vloeiend spreekt? In deze onzekerheden bemoedigt God hem echter ook, de laatste tijd door Efeze 2:10. Daarin staat dat wij de werken mogen doen die God heeft voorbereid. Theoretisch gezien weet Jesse het best, dat zendingswerk helemaal van God afhankelijk is. Maar toch neemt het lezen van zo’n vers weer de druk weg. Wij mogen werken en we moeten ervoor gaan, maar God heeft het al gedaan: Hij heeft de goede werken al voorbereid. Wij mogen naar Hem opzien. Wat geeft dat een rust!
